Recruitment 2007 Kevin Wheeler

KEVIN WHEELER VOORZIET ONOVERBRUGBARE GENERATIEKLOVEN Vissen in een lege vijver Het jaarcongres van Recruiters United beloofde een ontspannen inwijding in het future proof maken van de recruitmentstrategie te worden. Tot de Amerikaanse recruitmentgoeroe Kevin Wheeler de bezoekers aanraadde om maar snel ander werk te zoeken. Want hell, wat een tijd gaan we tegemoet Tekst: Annemarie Geleijnse Fotografie: Willem Krol Tot dusver was het congres kabbelend verlopen. De recruiters waren bijgepraat over de state of the art van recruitment. Van de banenproeverij die Randstad onlangs op Second Life organiseerde, via het strategisch talentmanagement van Nyenrode, langs LinkedIn, Xing, It Toolbox, Hyves en wat er nog meer aan virtuele sociale netwerken bestaat, tot aan een tafelsessie viral marketing.			‘De beste mensen  beginnen hun eigen baan. Ze verhuren zich hooguit nog tijdelijk aan  de organisatie
Nog maar een uurtje verwijderd van het netwerkbuffet, leek het erop dat de weer helemaal up-to-date congresgangers achteroverleunend nog wat laatste tips tot zich konden nemen voor het future proof maken van hun organisaties. Maar Kevin Wheeler, oprichter en presidentdirecteur van Global Learning Resources, schrijver, leraar en consultant, zette de zaal op scherp. Zijn opmerking om zélf ander werk te gaan zoeken, klonk niet als een flauw grapje maar als een oprechte waarschuwing. Want hell, wat een tijd gaan we tegemoet. Het reisje door de toekomst dat deze Amerikaan schetst, liegt er niet om. Hebben we het vissen in een ondiep geultje in het verleden al vaker gedaan, nu komt het vooral aan op het polsstokspringen over duizelingwekkende generatiekloven. Meedogenloos zette Wheeler ze neer, de drie generaties op de arbeidsmarkt die mijlenver uit elkaar liggen. ‘De wereld zoals wij die kennen is voorbij. ‘Gone, over!’ Porsche De babyboomers, ruim een kwart van de werkende mensen in Nederland, komen er nog genadig vanaf. Inmiddels tussen de 45 en 60 jaar oud, houden ze er weliswaar nogal ouderwetse maatstaven op na - ze hechten aan status, carrière, veiligheid, hiërarchie, zijn loyaal, en in hun werkethiek draait het om de uren die je maakt en niet om het resultaat - maar ze zitten stevig in het zadel. Wheeler: ‘De babyboomers zijn de baas van de organisatie. Ze zijn met velen en ze stappen niet op. Ze blijven parttime werken of verbinden zich als adviseur aan de organisatie. Ze verschuiven de focus van een hoog salaris naar een zekere vrijheid en flexibiliteit, maar zijn hoe dan ook niet van plan de komende dertig jaar gepensioneerd in hun Porsche te gaan rondrijden.’ Mind you, kortom.
En Generatie X dan? Dat zijn de verliezers. De circa 16 procent medewerkers tussen de 30 en 45 jaar oud vormt een cynische generatie. Wheeler: ‘Ze geloven er niet meer in. In leiders hebben ze weinig vertrouwen. Ze worden gedreven door een ethiek van werk, werk, werk, maar zien de baas als collega. Hun ware loyaliteit ligt bij de familie. Het is de enige generatie die geeft om work/life-balans.		‘Beter zoeken is slechts 10 procent van de oplossing. Straks valt er niets meer te vinden’

Hun focus ligt op de vraag “What’s in it for me?”, ze beoordelen succes op de hoeveelheid geld die het hen oplevert. Ze zijn snel ontevreden, weinig loyaal, en zo weer vertrokken voor meer geld, macht of status. Om uiteindelijk eerst en vooral te kiezen voor de eigen vrienden en familie.’
Wheelers rake typering doet menig recruiter in de zaal, zo op het oog is Generatie X hier oververtegenwoordigd, wat ongemakkelijk op de stoel schuiven.

Vrijheid
Het zout in de wonde laat niet lang op zich wachten. Wheeler: ‘Generatie X is er wel, maar heeft weinig impact. De generatie waar je op moet letten en waar je je als recruiter op moet richten, is Generatie Y: de twintigers, geboren na 1977 en de ruime meerderheid uitmakend.’ Jongeren uit deze generatie zijn betrouwbaar en optimistisch. Ze zien de baas als coach en mentor, hebben een hoge ethische standaard, hun focus ligt bij de groep en het project, ze gaan voor fun, authenticiteit en eerlijkheid. En ze zijn technisch helemaal bij en altijd in communicatie. So far, so good.

Pijnpuntje is de bereidheid van deze generatie om zich aan de organisaties van de babyboomers te binden. Wheeler ziet het onder zijn eigen studenten. Voor een baan bij een grote organisatie zijn ze niet meer te porren. Ze willen vrijheid, snelheid, lol, en werk dat ze naar eigen smaak kunnen inrichten. Wheeler: ‘Zoals ze hun Toyota helemaal zelf willen uitrusten, hun nieuwsstroom zelf van internet halen, een instant vervulling van hun eetlust of koopdrang willen, zo willen ze dat ook voor hun baan. Het credo “I do it my way” drijft alles. De beste mensen beginnen hun eigen baan. Ze verhuren zich hooguit nog tijdelijk aan de organisatie.’

Bullshit
Niet echt kat in het bakkie dus voor de talentzoekende recruiter. Tel daarbij op dat de vijver de komende vijf, zes jaar echt leeg raakt, waarschuwt Wheeler. ‘Beter zoeken is slechts 10 procent van de oplossing. Op een gegeven moment valt er niets meer te vinden. Dan komt het er op aan zelf de verantwoordelijkheid te nemen om mensen op te leiden. Van recruiter word je ontwikkelaar.’
Het verhaal van Wheeler komt aan. Maar er is nog hoop. En vooral: werk aan de winkel. Wheeler stort het uit over de inmiddels verontruste zaal: ken de arbeidsmarkt, ontwikkel talentscenario’s, zorg voor gesegmenteerde recruitmentmerken, bouw (virtuele) sociale netwerken, schep gemeenschappen vol talent, betrek zittende medewerkers, luister naar kandidaten, leg de keuze in hun handen, zorg voor massapersonalisatie (Have it your way!), heb een antwoord klaar op de vraag ‘Waarom zou ik voor jullie willen werken?’, verkoop geen bullshit, wees flexibel en persoonlijk, kies verschillende aanpakken voor verschillende generaties.
En ja, dan kan het handig zijn om binnen het eigen recruitmentteam meerdere generaties te hebben, beaamt Wheeler na afloop als IntermediairPW hem de vraag voorlegt of die verschillende aanpakken wel verwezenlijkt kunnen worden door ouderwetse babyboomers of onbeduidende Generatie X-recruiters. ‘De kloof tussen de verschillende generaties is zó groot, dat je je kunt afvragen of je er nog wel in slaagt om die te dichten.’ Wheelers boodschap is duidelijk. Hoewel hij zelf betwijfelt of die overal beklijft. ‘Als ik mijn verhaal vertel, zie je mensen schrikken. Maar veel babyboomers binnen hrm horen mijn verhaal over Generatie Y aan, en denken vervolgens dat deze jongeren wel veranderen als ze eenmaal trouwen. Dat is een misvatting.’ Lachend: ‘Want geloof me, ze trouwen niet!’

Bron: IntermediairPW