Maandag 22 september 2008
| 19-09-2008 Banen niet geraakt door kredietcrisis (Het Financieele Dagblad) 19-09-2008 Liever niet met een ’jeugdzonde’ in het online krantenarchief (Trouw) 19-09-2008 Wil je een baan: aandachtig luisteren en vooral een stevige hand geven (De Pers)
Banen niet geraakt door kredietcrisis Van onze redacteur,Amsterdam De werkloosheid in Nederland daalt nog steeds. Meer dan een jaar na het uitbreken van de kredietcrisis wordt de werkgelegenheid nog altijd niet geraakt. Dat bleek vrijdag uit de nieuwste cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. In de driemaands-periode van juni tot en met augustus is de werkloosheid voor het eerst gedaald onder de grens van 300.000, tot 294.000. Van de beroepsbevolking zit 3,8% zonder baan. De voorafgaande driemaandsperiode was dat nog 4,0%. 'De kredietcrisis is in Nederland nog niet écht naar de reële economie overgelopen', zegt hoofdeconoom Michiel Vergeer van het CBS. 'Het aantal werklozen daalt nog steeds met zo'n 3000 per maand, dat is wel een stuk minder dan een jaar geleden, maar het blijf een voortgaande daling.' Volgens seizoensgecorrigeerde cijfers is de werkloosheid nu al voor de tweede keer onder de 300.000 terechtgekomen. Het Centraal Planbureau voorspelde eerder deze week in de Macro Economische Verkenning dat de werkloosheid dit jaar op 315.000 uitkomt, vergeleken met 344.000 in 2007. Die 315.000 wordt alleen gehaald als de werkloosheid geleidelijk weer gaat stijgen. Volgens Vergeer zwakt de groei van het aantal werkenden wel geleidelijk af. Een jaar geleden waren dat er nog 200.000 op jaarbasis. Inmiddels is dat teruggezakt naar 130.000. Vergeer: 'Daarbij gaat het voor een deel ook om een cohorteffect. Het aantal werkenden groeit omdat ieder jaar een cohort van personen die 65 jaar zijn geworden uit de statistiek valt. Omdat steeds minder mensen met allerlei regelingen vervroegd uittreden, zitten er in de volgende cohorten meer werkenden. Dat vergroot het aantal werkenden ook.' De huidige banengroei zit sterk geconcentreerd in de grotere deeltijdbanen, van slechts iets minder dan een volle werkweek. Bij de voltijdsbanen is dat volgens het CBS veel minder het geval. De trend dat het aantal werkloze vrouwen relatief snel daalt, zet zich onverminderd voort. Inmiddels is nog 4,6% van de vrouwelijke beroepsbevolking werkloos, vergeleken met 5,6% een jaar eerder. In absolute aantallen is er een teruggang van 190.000 tot 157.000. Ook bij de jongeren tot en met 24 jaar daalt de werkloosheid relatief snel. De schoolverlaters kwamen dit jaar blijkbaar makkelijk aan de bak, zegt Vergeer. Het aantal vacatures in Nederland daalt iets. Die teruggang komt echter geheel op het conto van de financiële instellingen. Hier was er een daling van 20.000 per eind maart vorig jaar tot 12.000 eind juni van dit jaar. In dit opzicht speelt de kredietcrisis dus al wel door in de reële economie.
Liever niet met een ’jeugdzonde’ in het online krantenarchief Oud-studenten krijgen steeds vaker spijt van uitspraken in hun universiteitsblad en vragen om verwijdering uit het online archief. Ze krijgen zelden gehoor. Het waren ooit geinige, onschuldige reportages. Inmiddels krijgen vooral universiteitsbladen het verzoek om een artikel in het online archief te anonimiseren of verwijderen. De Maastrichtse universiteitskrant Observant is in zo'n briefwisseling verwikkeld. Jongens uit een studentenhuis konden af en toe 'een buurvrouw topless zien zonnen', vertelde een toenmalige bewoner in een artikel. Een andere student ging als mentor met zijn introductiegroepje naar een activiteit 'waar het bier rijkelijk vloeide'. De jolige gluurder kreeg zijn uitspraak onlangs in een sollicitatiegesprek op zijn bord. Hij zegt dat het advocatenkantoor mede om die reden niet met hem in zee gaat, en verzoekt Observant nu zijn naam te verwijderen uit het online artikel. De studentenmentor wil zijn achternaam uit het stuk omdat het hem in verband brengt met bier. "Ze worden preutser dan preuts", zegt hoofdredacteur van Observant Riki Janssen. "Het is vaak vergezocht. Studenten zijn tegenwoordig bang dat alles tegen hen kan worden gebruikt. Maar ze kunnen ook gewoon staan voor wat ze hebben gedaan. Alsof dat zo erg was." Observant ontvangt jaarlijks twintig tot dertig verzoeken een artikel te verwijderen, de Groningse Universiteitskrant zeker twee per week. Ook de universiteitsbladen van Leiden (Mare) en Utrecht (Ublad) zien een toename. De meeste klagers wisten niet dat het universiteitsblad een website had, zeggen ze. Ze gaven toestemming voor publicatie op papier, niet op internet. Hoofdredacteur Janssen van Observant trapt daar niet in. "Elk zichzelf respecterend blad heeft al jaren een website, het staat in ons colofon. Wij kunnen er niets aan doen als studenten dat na vier jaar nog niet weten." De redacties passen zelden hun archief aan. Ze beroepen zich op een uitspraak van de Raad voor de Journalistiek (RvdJ) vorig jaar in een zaak van het Utrechtse Ublad. Volgens de raad gaat het publieke belang van een integer, volledig en betrouwbaar archief boven het persoonlijke belang van de privacy, uitzonderingen daargelaten. Is die angst voor die 'googlebare jeugdzondes' terecht? Marieke Steffens van werving- en selectiebureau YER vindt van niet. "De informatie wordt in sollicitatiegesprekken gebruikt, maar niet als selectiecriterium. Je kunt iemand ermee uit de tent lokken. Zijn reactie is vaak belangrijker dan de vraag zelf." Kranten wijzigen hun archief pas als ze het overtuigend vinden dat iemand last heeft van een publicatie. Bijvoorbeeld bij een meisje dat in elk sollicitatiegesprek moest uitleggen waarom ze zeven keer was gezakt voor een struikelvak ooit in een artikel verteld. Hoofdredacteur Armand Heijnen van Ublad maakte sinds zijn zaak bij de RvdJ een dossier op de Ublad-site waarin de uitspraak en andere privacyzaken worden uitgelegd. "Daar verwijzen we klagers naar. Meestal zijn hun verhalen niet overtuigend. En dat soort jeugdzondes moet je toch vergeven kunnen worden."
Maar andere websites nemen artikelen over en op Google blijft de oorspronkelijke versie langer staan. Van Loenen: "Mensen moeten wennen aan die googlebility en leren rekening te houden met de nieuwe techniek."
Wil je een baan: aandachtig luisteren en vooral een stevige hand geven In een zaaltje van het Rotterdamse CWI konden allochtone vrouwen en Nederlandse werkgevers gisteren speeddaten. Want in het wild vinden ze elkaar nog niet zo snel. Speeddaten Allochtone vrouw ontmoet potentiële werkgever ‘Weet je wat het probleem is?’, klinkt het van achter uit de zaal. ‘Als je je als allochtone vrouw assertief opstelt, vinden werkgevers je vaak te arrogant en bazig. Als je je flexibel opstelt, wat meer zachte kanten laat zien, zetten werkgevers je weg als zwakke vrouw. Dat speelt bij allochtone vrouwen veel meer dan bij Nederlandse.’ De woorden van de vrouw op de achterste rij galmen even na, in het zaaltje waar net nog enthousiaste sollicitatietips en elevator pitches door de ruimte vlogen. Vijfendertig hoofden, soms met hoofddoek, vaker met zwarte krullen, draaien van de trainer van PaFemme, een stichting ter bevordering vanparticipatie van allochtone vrouwen, naar de Braziliaanse dame op de achterste rij. En weer terug naar de trainer. Die staat voor haar flip-over met sollicitatie do’s and don’ts , haalt een hand door het blonde haar, en zwijgt even. ‘Aandachtig luisteren’, staat er achter haar. ‘Een stevige handdruk geven.’ Ligt het nu aan de allochtone vrouwen dat ze zo weinig participeren op de Nederlandse arbeidsmarkt? Of aan de werkgevers, die hen niet aannemen? In de ene bovenzaal van het CWI werd gistermiddag een groep allochtone vrouwen met MBO+-niveau klaargestoomd om een verpletterende indruk te maken op potentiële werkgevers. In de zaal ertegenover hoorden 25 Rotterdamse werkgevers hoe ze buitenlands talent kunnen halen, herkennen en houden. Een uur later troffen de groepen elkaar op een netwerkbijeenkomst. ‘Ik weet gewoon niet waar ik anders allochtone vrouwen moet vinden’, verklaart Iene Lammers van Zorg Compas haar aanwezigheid. ‘Wij zijn op zoek naar ouderverzorgers niveau 3. We hebben mensen nodig.’ Dat geldt ook voor de werkgevers van kinderopvang Humanitas, het Havenbedrijf Rotterdam en de plaatselijke thuiszorg. ‘De tijd dat werkgevers allochtonen puur aannamen om subsidie te krijgen, is voorbij’, zegt Nezos Demirel, voorzitter van het organiserende PaFemme. ‘Want bij subsidie hoort ook administratieve rompslomp en daar hebben werkgevers geen trek in. Het gaat ons om het onbenutte potentieel.’ De 25-jarige Naima Lahraoui (25) is ‘onbenut potentieel’. Ze maakt haar rondje langs de werkgevers, op zoek naar ‘iets in de zorg’. Ze studeerde sociaal-pedagogisch werk, maar maakte haar opleiding niet af. ‘Ik heb geen moeite om werk te vinden’, zegt de frêle dame van Marokkaanse afkomst. ‘Maar wel om een baan op niveau te vinden. En iets vasts.’ Ze heeft de laatste anderhalf jaar steeds tijdelijke banen gehad, de laatste in een callcenter. Ook de Turkse Aisa (47) krijgt steeds banen aangeboden op oproepbasis. Ondanks haar opleiding en ervaring in de gehandicaptenzorg. ‘Maar een jaarcontract, ho maar.’ Toch loopt ze aan het eind van de middag stralend weg. ‘Twee visitekaartjes en een sollicitatiegesprek in the pocket’, knipoogt ze. Alleen de Braziliaanse Nancy Niemeyer netwerkt niet actief. ‘Ik kom om wat rond te kijken’, licht ze toe. ‘Ik heb al een baan. Maar ik juich dit soort initiatieven toe. Werkgevers moeten anders naar allochtone vrouwen gaan kijken. We zijn niet óf arrogant óf zwak.’
|
