Maandag 7 april 2008

|
07-04-2008 Werven komen om in werk (Het Financieele Dagblad)
![]() 07-04-2008 Scheepsbouwers zeggen dat duizenden vacatures niet of moeilijk vervuld worden Hans de Jongh - Amsterdam De Nederlandse scheepsbouw bloeit als nooit tevoren en kampt met een groeiend tekort aan arbeidskrachten. Volgens scheepsbouw Nederland zijn er nu 2500 vacatures bij werven en hun toeleveranciers, die samen werk bieden aan in totaal 25.000 mensen. 'We kampen met een luxe probleem, we hebben een schreeuwend tekort aan technici', zegt Martin Bloem van de ondernemersorganisatie. De Nederlandse scheepsbouw profiteert vooral van de uitzonderlijk gunstige marktomstandigheden in de bagger- en de offshore-industrie. Door de hoge olieprijs en de landaanwinningen in China en het Midden-Oosten, ontsnappen deze twee sectoren aan de om zich heen grijpende kredietcrisis. Dit leidt tot uitpuilende orderboeken bij onder meer IHC Caland, de grootste werf ter wereld voor baggerschepen. IHC, dat ook schepen bouwt voor de olie- en gaswinning op zee, meldde vorig week een verdubbeling van de nettowinst. Die kwam vorig jaar uit op een record van euro 65 mln, aldus de werf uit Sliedrecht, die nu 180 vacatures telt en gemiddeld een medewerker per dag aantrekt. 'Maar het is nooit genoeg', aldus bestuursvoorzitter Goof Hamers. Vanwege de krappe arbeidsmarkt en het gebrek aan scheepshellingen is IHC uitgeweken naar het buitenland. De onderneming, die 2200 werknemers telt, laat steeds meer werk uitvoeren bij een werf in Belgrado. Bovendien gaat IHC zijn productievestiging uitbreiden in de Zuid-Chinese stad Guangzhou, dichtbij Hongkong. 'En we onderzoeken verdere uitbreidingen in China', aldus Hamers. Vooral dankzij de groeiende steun vanuit Belgrado kan IHC relatief snel kleine baggerschepen leveren. De wachttijd is daardoor gehalveerd tot een jaar, aldus Hamers. 'Dat is een acceptabele levertijd waar de baggerbedrijven mee uit de voeten kunnen.' Maar wie een groot baggerschip wil, moet nog steeds vier jaar wachten voordat het vaartuig gebouwd is. Dat komt niet alleen door een gebrek aan mankracht, maar ook door een toenemende schaarste aan materiaal. Hierdoor zijn er ongekend lange wachttijden voor schroeven en scheepsmotoren. Bij leveranciers als Wärtsilä uit Finland, het Amerikaanse Caterpillar en het Duitse MAN kan het al gauw twee jaar duren voordat ze een dieselmotor kunnen leveren. 'Af en toe wordt een bestelling afgezegd en dan zie je partijen daarop af springen', aldus de Nederlandse salesmanager van een machinefabrikant. Die afbestellingen komen de laatste maanden trouwens iets vaker voor. Langzamerhand wordt zichtbaar dat een groeiend aantal afnemers de financiering van hun schepen niet meer rond krijgt. Maar dit bijverschijnsel geeft de Nederlandse werven weinig lucht. De afbestellingen gelden vooral motoren voor containerschepen en bulkcarriers. Voor bagger- en offshorevaartuigen komt zelden of nooit plotseling een motor vrij. Dat merken ze ook bij offshoreaannemer Heerema. 'Aan de ene kant groeit onze afzetmarkt, maar aan de andere kant groeien ook de tekorten aan mensen en materiaal', aldus woordvoerder Dido van Holte. Heerema bouwt, vervoert en installeert olieplatforms met in totaal 1700 werknemers. Vanwege de schaarse mondiale productiecapaciteit, bestellen oliemaatschappijen hun platforms steeds vroeger. Inmiddels is de periode tussen bestelling en levering opgelopen tot vijf jaar. Een paar jaar geleden bedroeg die periode slechts 24 maanden. 'Er is een verhoogde druk op de markt', aldus Van Holte. 'En dat merk je door de hele keten. We zien dat alles groeit, dus hebben we ook meer mensen nodig. Alleen wordt het steeds lastiger om die te vinden.' Open huis 05-04-2008 De manier waarop het kabinet vrouwen de arbeidsmarkt opjaagt verontrust sommige leden van de ChristenUnie. Maar niet iedereen denkt er zo over. ,,De innerlijke drive bij vrouwen om te werken is ook toegenomen.’’ door onze redacteur Eduard Sloot AMERSFOORT – ,,Het lijkt dat als je niet participeert, je een moreel foute keus maakt’’, zegt Simone Kennedy-Doornbos, raadslid voor de Christenunie in Amersfoort. Zij heeft moeite met de mate waarin het kabinet hamert op zogeheten arbeidsparticipatie. In het kader van de vergrijzing wil de regering dat in 2016 tachtig procent van de Nederlandse beroepsbevolking werkt. Vooral vrouwen moeten meer aan de slag. ,,Je moet geen quota stellen’’, zegt Kennedy. ,,Door alle nadruk op betaalde arbeid, creëer je een sfeer van ‘als ik niet doorga met werken, ontwikkel ik me niet meer en sta ik stil’. Maar je kunt je persoonlijk prima ontwikkelen door thuis te zorgen voor de kinderen.’’ Meer aanwezigen gisteren tijdens een congres van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie in Amersfoort maakten zich zorgen over deze dwang om meer te werken. ,,Moeten wij ons laten leiden door de arbeidsmarkt? Vrouwen de arbeidsmarkt opjagen trekt gezinnen uit elkaar. De ChristenUnie moet zich daarin duidelijker profileren.’’ De huidige focus op arbeidsparticipatie en de oproep aan vrouwen om (meer) te gaan werken is een politieke keuze, zegt Benne van Popta van werkgeversorganisatie MKB Nederland en prominent lid van de Christenunie. ,,Het kabinet heeft andere mogelijkheden geblokkeerd. Ook de Sociaal Economische Raad (overlegorgaan van werkgevers en werknemers, red.) legt veel nadruk op arbeidsdeelname. Over de hypotheekrente en de AOW-leeftijd kon niet worden gesproken. Dan kom je terecht bij de oproep dat vrouwen grotere deeltijdbanen moeten nemen.’’ Toch wil Van Popta het beeld van dwang om te werken graag nuanceren. ,,In christelijke kring wordt nogal eens met zorg gesproken over de combinatie gezin en werk. Men heeft dan het gevoel dat hen wordt aangepraat dat het goed is dat vrouwen werken en dat dit in conflict komt met de eerste verantwoordelijkheid voor kinderen. De innerlijke drive van vrouwen om te werken is echter ook toegenomen. Daarnaast is het christelijk gezin kleiner dan veertig jaar geleden, dat dwingt tot andere keuzes.’’ Als beide ouders werken en de combinatie van arbeid en zorg in de knel komt, is dat allereerst de eigen keus van ouders, vindt Van Popta. ,,Als je eerst een mooi duur huis koopt, maar dan merkt dat je arbeid en zorg niet kunt combineren, moet je niet naar de overheid kijken of de kinderbijslag niet omhoog kan. Met een bescheidener huis koop je de vrijheid om twee dagen in de week niet te werken.’’ Kinderopvang Is de zorg voor het gezin belangrijker dan de persoonlijke ontwikkeling van ouders die gaan werken? Dat hoeft niet altijd op gespannen voet met elkaar te staan, zegt onderzoekster Erna Hooghiemstra. Kinderopvang is niet per definitie slechter dan thuis voor de kinderen zorgen, zegt zij. ,,Wetenschappelijk zijn er geen duidelijke aanwijzingen dat thuis zorgen voor de kinderen beter is dan kinderopvang. Er zijn omstandigheden dat een externe factor juist goed is, bijvoorbeeld bij probleemgezinnen in achterstandswijken.’’ ,,Het welzijn van het kind staat bovenaan’’, vindt raadslid Kennedy. ,,Maar dat betekent niet dat je niet aan je persoonlijke ontwikkeling kunt werken. Als partners moet je elkaar daarin ruimte geven.’’ Een hogere arbeidsdeelname, zoals het kabinet graag wil, heeft voordelen, maar ook nadelen, zegt Kennedy. ,,Bijvoorbeeld dat je niet meer flexibel kunt inspringen op noden om je heen, of heel praktisch: dat je gewoon geen tijd meer hebt om lekker te koken of in de tuin bezig te zijn.’’ den haag - Yvonne Doorduyn Veel vrouwen zijn blij met een kleine baan, ze zijn graag bij de kinderen. Is hun geluk niet belangrijker dan de economie? 'De Taskforce dwingt niemand om fulltime te werken. Vrouwen kiezen er terecht voor in die eerste jaren veel bij hun kinderen te zijn. Maar tussen een kleine deeltijdbaan en fulltime zit nog veel ruimte.' 'Nee, de deeltijdcultuur zit behoorlijk vast. Sterker, ik heb de indruk dat de nieuwe generatie minder uren wil werken dan wij. Ze zijn opgevoed met: alles kan en mag, en moet vooral leuk zijn. Veel tijd voor jezelf, een beetje hedonistisch. Ik zie het bij mijn zoon van 19. Maar als je naar de arbeidsmarkt kijkt, kunnen we dat niet laten gebeuren.' 'Je kan iets koesteren zolang je in de luxe zit dat het kan. Die tijd is voorbij. Denemarken deed in de jaren zestig en zeventig een beroep op vrouwen, Nederland trok gastarbeiders aan om het werk te doen. Met de kennis van nu kun je je afvragen of we dat opnieuw willen, nu met Oost-Europeanen. We hebben toch al een powerfeministe, Heleen Mees? De strijd om de sollicitatieplicht De Kamer had deze week weinig sympathie voor het idee om de sollicitatieplicht voor bijstandsmoeders (m/v) te schrappen. Ineke van Gent (GroenLinks) kwam met de winnende quote: 'Het kabinet helpt een goed beleid om zeep.' Samen met Atzo Nicolaï van de VVD diende zij een motie in die gemeenten meer bevoegdheden geeft bij het voorschrijven van de sollicitatieplicht. Mijn sympathie lag, als krantenlezer, direct bij Van Gent en Nicolaï. Mede als gevolg van de herinvoering van de sollicitatieplicht zijn de afgelopen drie jaar twintig- van de ruim honderdduizend bijstandsmoeders (m/v) aan de slag gegaan. Inmiddels geef ik het kabinet groot gelijk. Wat is er in de tussentijd geschied? Een zoektocht naar de feiten. Op de website van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) zocht ik vergeefs naar de bij het nieuws behorende stukken. Een telefoontje naar de afdeling persvoorlichting leidde tot de conclusie dat er helemaal nog geen stukken zijn. Althans: men verwacht dat de stukken pas over een week of zes naar het kabinet gaan, en daarna pas naar de Kamer. Formeel is er dus nog helemaal geen voorstel. De hoofdlijnen van het voorstel zijn me niettemin uit de doeken gedaan, en als die overeenstemmen met het voorstel dat straks naar de Kamer gaat, heeft het kabinet groot gelijk en hebben Van Gent en Nicolaï ongelijk. SZW wil de sollicitatieplicht helemaal niet afschaffen namelijk. Het voorstel is om de bijstandsmoeder (m/v) een recht te geven op scholing. Daardoor kan de bijstandsmoeder straks kiezen: solliciteren en aan het werk gaan, of terug naar school en later solliciteren en aan het werk gaan. Voor wie naar de feiten kijkt is hier veel voor te zeggen. Zeven op de tien bijstandsmoeders (m/v) beschikken niet over een 'startkwalificatie voor de arbeidsmarkt', dat wil zeggen: een opleiding die hen in staat stelt zich zelfstandig duurzaam op de arbeidsmarkt te redden. Technischer: wie geen diploma heeft op minimaal mbo-niveau 2, heeft geen startkwalificatie. Deze 'startkwalificatie' heeft echte betekenis: onder twintigers zonder startkwalificatie is het werkloosheidspercentage twee keer hoger dan onder twintigers met startkwalificatie. Zowel vanuit het belang van de betrokken moeders (m/v), als vanuit het perspectief van de samenleving is extra scholing voor deze groep dus wenselijk. Door betrokkenen zelf te laten kiezen ontstaat geen dwang en wordt niet betutteld, maar ontstaat een nieuwe kans. Grijp 'm of laat 'm liggen. Daar komt nog iets bij. Door de bank genomen hebben gemeenten goed gereageerd op de nieuwe prikkels van de Wet Werk en Bijstand. Marcel van Dam meent weliswaar dat die wet heeft bijgedragen aan meer vrouwenmishandeling, meer diefstal en meer zelfmoorden (in z'n column van vorige week), maar zolang die boude bewering niet door feiten wordt ondersteund zullen we dat maar negeren. Feit is dat het aantal mensen met een bijstandsuitkering stevig is gedaald, mede doordat de Diensten Werk en Inkomen hun werk beter zijn gaan doen. Tussen de gemeentes, echter, bestaan grote verschillen. Deze week publiceerde de vereniging van directeuren van Diensten Werk en Inkomen, Divosa, een onderzoek van het Haagse onderzoeksbureau APE naar de gemeentelijke verschillen. Die zijn groot. In 2007 daalde de bijstandspopulatie gemiddeld met 8 procent. Onder de grotere gemeenten (meer dan zestigduizend inwoners) waren Lelystad (- 22 procent) en Roosendaal (- 21 procent) de koplopers. Gemeenten als Katwijk (+ 7 procent), Sittard-Geleen (0), Haarlemmermeer (0) en Amstelveen (- 1) sloten de rij. Die hebben iets uit te leggen. Bij de verschillen in prestaties speelt volgens Sociale Zaken een rol dat gemeenten veel ruimte hebben bij de invulling van de sollicitatieplicht voor bijstandsmoeders (m/v). Gemeenten mogen daarvan namelijk vrijstelling geven, en sommige gemeentes doen dat op veel ruimere schaal dan andere. Het voorstel van SZW maakt hieraan een eind: een vrijstelling van de sollicitatieplicht impliceert voortaan een scholingsplicht. Da's pure winst. De bijstand dat we die hebben is een zegen. Als laatste redmiddel. Werken of naar school gaan helpt de bijstandsmoeders (m/v) hun economische zelfstandigheid te veroveren (of heroveren). Als het voorstel van SZW in de vorm die mij is uitgelegd de eindstreep haalt, levert dat een positieve bijdrage aan deze emancipatie. We gaan het zien, over een week of zes. Een recht op scholing maakt de bijstand beter, niet slechter
05-04-2008 Pia Dijkstra staat aan het roer van een door het kabinet in het leven geroepen werkgroep die moeders weer aan het werk moet krijgen. De werkgroep – met de ambtelijke naam Taskforce Deeltijdplus – is gisteren officieel van start gegaan. Arbeidsmarkt Taskforce Deeltijdplus Dat Nederlandse vrouwen in groten getale minder gaan werken als ze een kind krijgen, is een bekend gegeven. Net als dat ze na een paar jaar moederschap nog steeds voor kiezen een parttime baan. Slechts 9 procent van alle moeders met minderjarige kinderen werkt fulltime. Het kabinet vindt dit een slechte zaak, omdat de moeders hard nodig zijn om de naderende vergrijzing en personeelstekorten op te vangen. Dé oplossing, denkt het kabinet, is een bekend paardenmiddel: een praatgroep van prominente Nederlanders. Staatssecretaris Ahmed Aboutaleb van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) presenteerde het clubje gisteren. Naast de bekende voorzitter, zitten in de Taskforce Judith Ploegman, de voorzitter van FNV Jong en Désirée van Gorp, directeur Nyenrode Institute for Competition. Zij gaan praten met onder meer werkgevers, werknemers en vakbonden. Ze hopen na twee jaar een pakket oplossingen aan het kabinet aan te bieden. Waarom blijven moeders als de kinderen groter worden parttime werken? Waar ligt dat nu aan? Willen ze niet meer arbeidsuren maken, of is het lastig om meer te gaan werken? Dat zijn vragen die het clubje gaat onderzoeken, vertelt Jeantine Reiger van SZW. De werkgroep gaat proberen de hardnekkige statistieken om te buigen: 10 procent van de vrouwen stopt helemaal met werken na de geboorte van een eerste kind; de helft van de fulltime werkende vrouwen gaat minder uren werken nadat ze moeder zijn geworden. Tegelijkertijd blijft 80 procent van de mannen fulltime werken als ze vader zijn geworden. Slechts 6 procent van de in deeltijd werkende vrouwen gaat weer meer uren werken wanneer de kinderen de basisschoolleeftijd hebben bereikt, 10 procent gaat meer werken als het jongste kind naar de middelbare school gaat, blijkt uit cijfers van het CBS. 03-04-2008 Ooit was Carp, onder hoofdredacteur Peter van der Klugt, ‘sexy en intelligent’, de laatste jaren was het vrij abstract en afstandelijk. Dat zegt de net aangestelde hoofdredacteur Mabel van den Dungen over de tweewekelijkse arbeidsmarkt-titel, die onlangs door het Telegraaf-concern werd gekocht. Van den Dungen: ‘Ik wil Carp confronterend, nuttig en persoonlijk maken.’ Te lang is het merk Carp onder eerdere eigenaren als Aromedia ‘uitgeknepen’, aldus Van den Dungen. ‘Toch blijft het een goed merk. Maar als je het nu niet aanpakt, lukt het nooit meer.’ Carp verschijnt als cc-blad tweewekelijks, in een oplage van 135.000 stuks. Die verschijningsfrequentie gaat veranderen, al wil Van den Dungen daar verder nog niets over kwijt. De Telegraaf wil flink investeren in redactie en marketing: een campagne van de hand van Only staat op de rol. Ideeën en arbeid van buiten moeten we omarmen 05-04-2008 Als we geen mensen hebben die hier werken, worden de pensioenen niet opgebouwd. Dus heb je arbeidskrachten van buiten nodig, zegt Mirjam Sijmons tegen Roel Janssen. Volgens het Centraal Planbureau is de daling van de werkloosheid voorbij. Krijgt Nederland weer een banenprobleem? Waarom niet? "Ook al bezuinig je 20 procent op het aantal ambtenaren, dan moet je nog altijd 20 procent vervangen. Daarnaast is er sprake van een toenemende vraag in de zorg. Nu werkt 16 procent van de beroepsbevolking in de zorg, de verwachting is dat dit binnen tien jaar een kwart zal zijn." Als de groei stilvalt ontstaat er toch werkloosheid? Hoeven we ons over de arbeidsmarkt dus niet druk te maken? Wat is het perspectief voor de arbeidsmarkt op langere termijn? Er zijn politieke partijen die anders over de demografische gevolgen denken. Ze willen de grenzen sluiten voor immigratie. Een deel van de immigranten kan die beroepen niet uitoefenen. Al was het maar vanwege de taalbarrière. Voor politici zijn 200 jaar heel veel verkiezingen verder. Volgens opiniepeilingen zou bijna de helft van de kiezers nu stemmen op partijen die van mening zijn dat moslims het land uit moeten of dat Oost-Europeanen het land niet in mogen. Dat klinkt als een heel erg werkgeversargument. Wat moeten bedrijven doen voordat ze besluiten: we halen nieuwe medewerkers uit Polen? Onder immigranten is de werkloosheid nog altijd groot. Wanneer wordt dat minder? Dit neemt niet weg dat er een hardnekkige groep laag opgeleide allochtonen is. Op die groep zijn de angst en de negatieve beeldvorming goeddeels gebaseerd. Kan Nederland gezien de demografische veranderingen de verzorgingsstaat blijven volhouden? Ik bedoel de komende twintig jaar. ‘Weinig respons op groot banenverlies 05-04-2008 NEW YORK Ook in de Verenigde Staten bleef een heftige reactie op vrijdag gepubliceerde banencijfers uit. De belangrijkste Amerikaanse beursgraadmeter stond lang in de plus, maar noteerde aan het eind van de dag toch nog een licht verlies. De Dow Jones eindigde op 12,612.51 punten: een min van 0,11 procent. De slotkoers van de breed samengestelde S&P 500 was nagenoeg hetzelfde als die van gisteren, de Nasdaq steeg met 0,32 procent. BANENVERLIES Het aantal banen in de Verenigde Staten daalde in maart met 80 duizend, zo heeft het Amerikaanse ministerie van Arbeid vrijdag bekendgemaakt. Het gaat om de grootste maandelijkse krimp in vijf jaar tijd. Ook is het al de derde maand op rij dat het aantal banen in de Verenigde Staten afneemt. Analisten hadden gerekend op een kleinere afname, van 60 duizend. De werkloosheid in de Verenigde Staten staat nu op 5,1 procent. Vooral in de bouw werden de afgelopen periode veel banen geschrapt. Online recruitment sterk gestegen Het gebruik van online recruitment is sterk gestegen. Was in 2007 het percentage P&O’ers dat internet gebruikt voor werving 51 procent, het jaar 2008 toont een percentage van 67 procent. Dit blijkt uit de E-Recruitment Monitor 2008 van Totaljobs.nl. In totaal werden 1370 mensen uit Nederland ondervraagd die verantwoordelijk zijn voor personeelswerving. HR-verantwoordelijken jonger dan 35 jaar zijn vrijwel volledig overgestapt op online recruitment, terwijl de ouderen vaker nog kiezen voor krant of tijdschrift. De eigen websites en de recruitment websites van de organisaties laten de meest opvallende toename zien van online gebruikte wervingskanalen. |
