Correct spellen lukt niet meer
04-02-2008
Even wat feiten op een rijtje. Van 1100 eerstejaars studenten aan de Amsterdamse Vrije Universiteit (VU), schrijft eenzesde zo slecht Nederlands, dat verbetering van de schrijfvaardigheid voor de VU 'eerste prioriteit' heeft. Nog eens 13 procent beheerst de Nederlandse taal 'onvoldoende' om zich goed en wel op universitair niveau te kunnen redden. Twee van de vijf studenten kennen de regels voor spelling en grammatica niet goed. En een uitdrukking als 'schering en inslag' wordt door meer dan de helft van de eerstejaars niet begrepen.
Dat blijkt allemaal uit een taaltoets die de VU heeft laten afnemen door het eigen Taalcentrum. De resultaten nemen alle twijfel over een lang bestaand vermoeden weg. "De alarmerende berichten over slechte schrijfvaardigheid van studenten blijken dus gegrond", concludeert het centrum. Voor de rector van de universiteit is de teleurstellende uitslag aanleiding om aan te kondigen dat meer studenten een 'remediërende cursus' kunnen volgen.
Bij de VU is dus hulp onderweg, maar de vraag blijft hoe het mogelijk is dat het zo slecht gesteld is met de schrijfvaardigheid onder studenten. De VU sluit uit dat het probleem te maken heeft met het hoge aantal allochtone studenten. Het gros van de slechtst scorende jongeren is namelijk geboren en getogen Nederlander.
Is het onderwijs er dan op achteruit- gegaan? Kees de Glopper, directeur van het Expertisecentrum voor Taal, Onderwijs en Communicatie van de Rijksuniversiteit Groningen, gelooft van niet. "Binnen het Nederlandse taalonderwijs is de laatste jaren juist veel verbeterd. Er is bijvoorbeeld veel meer aandacht voor opbouw en schrijven. Ik zat zelf bij de eerste lichting van de Mammoetwet. Daar kreeg je helemaal geen schrijfonderwijs. Als je het niet kon, had je pech."
Dat ondanks de groeiende aandacht taalregels door veel studenten niet goed worden onthouden en toegepast, heeft volgens De Glopper drie mogelijke oorzaken. "Wellicht heeft spreektaal een grotere invloed op studenten dan vroeger. Het kan ook zijn dat door de vele taalveranderingen studenten oude regels in de kop hebben en daardoor fouten maken. Of er is sprake van verwaarlozing op het voortgezet onderwijs. Als docent moet je bij een werkstuk vol spelfouten eigenlijk zeggen: dit kijk ik niet na."
Oefenen
Het zou veel helpen als jongeren meer schrijfopdrachten zouden krijgen, zegt De Glopper. Oefening baart tenslotte kunst. Dat dat maar weinig gebeurt, is een kwestie van tijdgebrek, meent Fred Weerman, voorzitter van de Vereniging van Neerlandici. "Docenten hebben minder uren per klas en daardoor veel meer leerlingen onder zich dan vroeger. Ze hebben dus ook minder tijd voor correctiewerk en kunnen minder feedback geven. Terwijl dat juist essentieel is om volgens de norm te leren schrijven."
Hoe belangrijk het is om foutloos te kunnen schrijven, is in Nederland nauwelijks onderzocht. Wel laten verschillende Amerikaanse onderzoeken zien dat er een verband bestaat tussen schrijfvaardigheid, het inkomen van academici en hun kansen op de arbeidsmarkt. Wie moeite heeft om foutloos te schrijven, zal dat op den duur als een beperking gaan ervaren, waarschuwt De Glopper. Zo zal een sollicitatiebrief vol fouten niet snel leiden tot een gesprek. "En ik ken ook onderzoeksassistenten die stranden door hun slechte taalvaardigheid."
Bijspijkeren is daarom het devies. Waar en hoe kan nog wel lastig zijn. Slechts een handjevol universiteiten biedt cursussen om de schrijfvaardigheid op peil te brengen.
Stop met zeuren, aan het werk
2-02-2008
Diversiteit op de werkvloer? Die utopie is nog ver weg, vindt Yesim Candan van De Baak
Yteke de Jong - Noordwijk
Diversiteit in Nederland vindt ze maar een hype. Bedrijven hebben er de mond vol van, maar belijden het onderwerp vooral lippendienst. Yesim Candan, programmamaker van De Baak, het managementcentrum van VNO-NCW, is vier jaren bezig om bicultureel talent op de kaart te zetten. Ze organiseerde de afgelopen jaren onder het mom van 'Inspiratie voor integratie' bijeenkomsten voor zogenoemd bicultureel talent. Maandagmiddag worden door SER-voorzitter Alexander Rinnooy Kan op haar initiatief voor de laatste keer de zeven nieuwe biculturele leiders bekendgemaakt. Candan maakt na vier jaar de balans op en concludeert dat er nog veel onbekendheid is over het begrip biculturaliteit.
Wat is biculturaliteit precies?
'Het is stigmatiserend en beledigend mensen met een tweede cultuur allochtoon te noemen. Het gaat hier om mensen die "the best of both worlds" hebben, die verrijkt zijn met een andere cultuur. Eigenlijk zijn we allemaal bicultureel, ook de traditionele Nederlanders, omdat we in de loop van de eeuwen ook dingen hebben overgenomen uit andere culturen.'
Waarom vindt u deze benaming zo belangrijk?
'Er worden in Nederland heel veel initiatieven ontplooid om de allochtonen of biculturelen aan het werk te krijgen. Daarbij wordt deze groep vaak zielig afgeschilderd, of door sommige instanties gezien als slachtoffer. Ik wil niet zeiken, maar het zijn geen zielige mensen. Het bedrijfsleven wordt daardoor niet geprikkeld om met deze mensen het gesprek aan te gaan.'
Wat is het verschil met diversiteit?
'Diversiteit is breder en gaat ook over de evenredige vertegenwoordiging van ouderen, homo's en vrouwen. Biculturaliteit gaat over etniciteit en legt het accent op integratie.'
Wat heeft u in vier jaar bereikt?
'De beeldvorming van allochtonen in de media is veranderd, en er zijn veel initiatieven van de grond gekomen waardoor de biculturelen positief in het nieuws komen, zoals de verkiezing van de multiculturele ondernemer van het jaar. Wat niet gelukt is, helaas, omdat het intens moeilijk is om bedrijven warm te krijgen voor biculturaliteit. Ze zeggen als ik ze benader dat ze erg vóór zijn, maar een tweede stap zetten ze niet.'
Wat houdt hen tegen?
'Diversiteit is een modehype. Want het blijkt dat de managers toch nog vooroordelen hebben. Zo denken ze onbewust "ze komen toch te laat". Ik las eens een interview met Gerard Kleisterlee, de bestuursvoorzitter van Philips. Die was enthousiast over biculturaliteit, ook met het oog op de vergrijzing. Later belde ik om te vragen of Philips mee wilde doen aan een van onze projecten. Na vier maanden krijg ik een telefoontje dat ze intern geen draagvlak kunnen vinden. Ik was sprakeloos. Dit is een van de vele voorbeelden die ik tegenkom als ik bedrijven benader.'
Willen ze niet of is het geen pran gende kwestie?
'Het is te onbekend, merk ik, als ik lezingen geef. Bedrijven zien de economische waarde van biculturaliteit niet. En dieper zit angst voor het onbekende. En diversiteit wordt met de mond beleden. Wat ik geloof is dat zolang de raden van bestuur worden bevolkt door blanke mannen in de vijftig, er niets verandert. Zij moeten het voortouw nemen, en vrouwen en biculturelen in de besturen opnemen. Dan volgt de rest van het bedrijf vanzelf. Verandering kost tijd en pijn en zonder een echt plan komt het er niet van.'
Het komt toch vanzelf goed door de krapte op de arbeidsmarkt?
'Dat weet ik niet. Ik ben bang dat er dan een migratie van hoger opgeleiden van elders, bijvoorbeeld Azië naar Nederland ontstaat, terwijl onze eigen hoogopgeleide biculturelen aan de zijlijn staan.'
De multiculturele ondernemer van het jaar vindt dat kwaliteit allesbepalend is. Is dat niet de juiste boodschap aan biculturelen: ophouden met zeuren, ga gewoon aan het werk?
'Dat ben ik met hem eens. Soms denk ik als in gesprek ga met biculturelen: kom op! Kijk naar de mensen in Turkije. Ze werken daar zo verschrikkelijk hard. Het leven is niet makkelijk, iedereen heeft hordes te nemen in zijn of haar loopbaan. Er is niks mis mee om jezelf extra te bewijzen. Nederlanders zijn best een lui volk. Toen Heleen Mees een tijdje geleden pleitte voor meer werken, zoals ook in de Verenigde Staten gebeurt, viel het hele land over haar heen.'
Maar is het dan nog zinnig om te praten over biculturaliteit? Als het een kwestie is van aan de slag en kwaliteit?
'Er blijft een missing link tussen de poel met talent en de werkgevers. Dat komt niet vanzelf tot stand, dus het is handig dat beide partijen zich zichtbaarder opstellen. Biculturelen hebben extra vaardigheden, ze kunnen extra snel schakelen omdat ze tussen twee culturen moesten schakelen in hun jeugd. Dat geeft hun meerwaarde. Ook in verband met de globalisering kunnen ze toegevoegde waarde leveren omdat ze weten hoe je moet omgaan met verschillende culturen tegelijk.'
Is het dan niet veel handiger om de biculturelen letterlijk op de stoep van de bedrijven te zet ten?
'Ik ben geen recruitmentbureau. Maar ik hoor wel van recruitmentbureaus dat er door bedrijven expliciet gevraagd wordt om geen biculturele kandidaten aan te leveren. Ik zie meer in het stoppen van betutteling. We hebben er geen tijd meer voor om hier nog langer over te praten, omdat er een nieuwe tijd aankomt. Laten we gewoon beginnen.'
De werkloosheid onder allochtonen is gedaald van 14% naar 8%. Zo slecht gaat het niet?
'Ik heb niets met cijfers. Er wordt altijd makkelijk gesmeten met onderzoeken. De werkloosheid onder allochtonen is nog altijd hoger dan onder autochtonen.'
Het is u niet gelukt om bedrijven er warm voor te krijgen. Een verspilling va n tijd en geld?
'Ik ben een strijder en ga door met biculturaliteit. Op een andere manier, door meer voorlichting en lezingen te geven aan de bedrijven zelf. Zodat ze er niet meer omheen kunnen.'
Cv Yesim Candan
1975 - Geboren in Rotterdam
2001 - Nyenrode Business Universiteit
2002 - Productmanager ontwikkeling nieuwe verpakkingen bij Reckitt Benckiser
2004 - Programmamaker bij managementcentrum De Baak veel multiculturele projecten
Yesim Candan: 'Diversiteit is een modehype. Managers hebben toch nog vooroordelen.'
‘Werkende vrouw redding in vergrijzend Nederland
02-02-2008
Van een onzer verslaggevers
AMSTERDAM - Nederland moet zijn ontslagbescherming voor werknemers snel versoepelen, de huidige ww-uitkering van 38 maanden beperken en de aow-leeftijd van 65 naar minimaal 67 jaar verhogen om meer mensen aan het werk te krijgen. Alleen zo blijft het uitkeringsstelsel betaalbaar. Bij die aanbevelingen van de OESO kan vooral de instroom van niet-werkende vrouwen Nederland redden, zegt Aart Jan de Geus, oud-minister van Sociale Zaken, en plaatsvervangend secretaris-generaal van de denktank van de dertig rijkste industrielanden.
"Vrouwen met kinderen nemen het meest aan de economie deel, anders dan we wel denken", zei de OESO-topman gisteren op een congres over vergrijzing. IJsland piekt: vrouwen hebben er gemiddeld de meeste kinderen (2,5) en ze zijn het vaakst aan het werk, vooral op de arbeidsmarkt van parttimers. "Ook Nederlandse vrouwen willen meer kinderen dan zij nu met 1,5 gemiddeld krijgen. De overheid en bedrijven moeten dit mogelijk maken. Met extra kinderen is er ook een antwoord op de toenemende vergrijzing."
Nederland zou ook veel meer moeten investeren in werknemers, zegt De Geus. Van de vijftigplussers krijgt slechts 10% een training om bij te blijven. "Onder die vijftigers zit veel verborgen kwaliteit", meent de ex-minister. "Bedrijven moeten die nu wel aanboren." Daarvoor wil hij uitkeringsinstantie CWI inzetten.
De OESO meldt in haar gisteren gepresenteerde rapport dat het Nederlandse ontslagrecht te star is om economisch in Europa goed mee te draaien. Daarbij komt de waarschuwing dat de Nederlandse economie en de eurozone in de komende maanden minder zullen groeien. De geraamde 1,9% economische aanwas in Europa wordt waarschijnlijk niet gehaald, zei OESO-directeur Angel Gurría gisteren.
Ondanks eerdere ingrepen van het kabinet krijgt de overheid ouderen toch niet langer en meer aan het werk. Nederland telt 230.000 vacatures. De aow-leeftijd dient volgens de denktank in stappen verhoogd te worden. Langer werken beperkt ook de financieringsproblemen van de vergrijzing. Maar de Nederlandse regering wil niet aan die verruiming.
Sinds 1957 is de aow-leeftijd niet veranderd, schetst de OESO, terwijl de levensverwachting met gemiddeld zes jaar is toegenomen. Ouderen wordt ontmoedigd te blijven werken, dankzij de gunstige ww-uitkering en fiscale regelingen voor een vervroegd pensioen, zoals levensloop. Het instituut doet talloze aanbevelingen: ook de toegang tot de bijstand en wao kunnen beperkt worden, en de instroom van gehandicapten vergroot.
OESO: aan het werk, Nederland
01-02-2008
Meer Nederlanders moeten aan de bak, zegt de OESO. De organisatie van westerse landen pleit ook voor versoepeling van het ontslagrecht.
Economie ‘Haal kennismigranten binnen’
Het gaat goed met de Nederlandse economie, maar dat betekent niet dat we achterover mogen leunen. Op de arbeidsmarkt dreigt ernstige krapte te ontstaan. Belangrijkste oorzaken zijn de vergrijzing en de beperkte arbeidsparticipatie van groepen als alleenstaande ouders, immigranten, gedeeltelijk arbeidsongeschikten en laaggeschoolde vrouwen. Dat blijkt uit het jaarlijkse rapport over de Nederlandse economie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Willen we onze huidige hoge levensstandaard handhaven, dan moet Nederland volgens de OESO het een en ander veranderen. De pensioenleeftijd stapsgewijs opschroeven naar 67 jaar, bijvoorbeeld. Sinds de invoering van de AOW, in 1957, is die nooit gewijzigd, terwijl de levensverwachting inmiddels met zes jaar is toegenomen. Om te stimuleren dat mensen ook na hun 65e doorwerken, zou de verplichting van werkgevers om loon bij ziekte door te betalen, kunnen worden versoepeld. Te veel Nederlanders werken nu parttime, stelt de OESO. Om een fulltime carrière te promoten bij moeders, moet buitenschoolse kinderopvang beter worden geregeld. Ook zullen de grenzen weer een stukje verder open moeten, in elk geval voor geschoolde arbeidsmigranten. De OESO suggereert een visumsysteem gebaseerd op de behoeften van de arbeidsmarkt, zoals de Amerikaanse Green Card. Ten slotte moet het ontslagrecht worden versoepeld om de groepen die nu beperkt aan de arbeidsmarkt deelnemen aan een baan te helpen.
Werkgevers willen in cao afspraken over arbeidsproductiviteit
01-02-2008
'Hoger loon zonder kostenbesparing gevaarlijk'
Ria Cats en Henk Willem Smits - Den Haag
De arbeidsproductiviteit moet omhoog, anders zal bij de huidige loonkostenontwikkeling de Nederlandse economische groei achterblijven. Dat zegt werkgeversorganisatie AWVN, die betrokken is bij vijfhonderd van de in totaal negenhonderd cao's in Nederland.
Directeur arbeidsvoorwaardenbeleid Hans van der Steen van de AWVN wijst op ramingen van het Centraal Planbureau (CPB), waaruit blijkt dat de loonkosten voor de werkgevers dit jaar ruim 4% stijgen. Tegelijkertijd neemt de arbeidsproductiviteit slechts 1% toe.
'Dat is gevaarlijk', vindt Van der Steen. Hij ziet 2008 dan ook als het jaar om arbeidsproductiviteit hoog op de agenda te krijgen. Het gaat hem niet om loonmatiging, benadrukt hij. 'Lonen mogen best structureel omhoog, maar daar moet wel structurele productiviteitsverbetering tegenover staan.'
Behalve een stijging van de productiviteit door efficiënter te werken, denkt Van der Steen aan het delen van de opbrengst van bepaalde kostenreducerende maatregelen. Dat kunnen onder meer energiebesparing, invloed van de werkgever op gezondere leefpatronen of het vergroten van de klanttevredenheid zijn. 'Als de energierekening lager is door de inzet van werknemers, mogen ze best meedelen in de vorm van een bonus.'
De productiviteit kan verder omhoog door de flexibiliteit en inzetbaarheid van werknemers te vergroten. Van der Steen pleit voor het bevorderen van scholing, arbeidstijdenmanagement (ATM) en thuis- en telewerken.
Een voorbeeld van ATM is 'zelfroosteren', waarbij werknemers in overleg zelf hun rooster samenstellen. Die roosters kunnen ze aanpassen aan hun privéleven én de verkeersdrukte. 'We pretenderen niet de oplossing voor het fileprobleem te hebben, toch kan dit helpen', zegt Van der Steen. 'Waarom de werkdag niet oprekken van 5 uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds en de werknemers daarbinnen acht uur laten werken? En waarom zouden we geen werkroosters maken waarbij werknemers op jaarbasis net zoveel werken als nu, maar in drukke maanden langer dan 40 uur per week en korter in rustige tijden?' De toeslagen voor ongebruikelijke werktijden moeten dan wel op de helling, vindt Van der Steen.
Hij verwacht met name over dat laatste nog wel discussie met de vakbonden in het komend cao-seizoen. Scholing vindt de vakbeweging ook belangrijk en zelfroosteren bestaat al bij enkele bedrijven, maar de bonden houden nog vast aan de onregelmatigheidstoeslag.
Een andere 'beladen' thema dat Van der Steen wil aanroeren in de strijd voor een hogere arbeidsproductiviteit, is demotie. 'In Engeland doen oudere werknemers al een stapje terug. Ze raken hun managementtaken kwijt of werken in een ander tempo en leveren daarvoor salaris in. Veel ouderen willen ook hun werkzaamheden langzaam afbouwen. Zo houden ze langer plezier in hun werk.'
De vakbonden vinden demotie onbespreekbaar, iets wat Van der Steen 'onverstandig' noemt. 'Dat is oud denken. Het is niet de bedoeling dat werkgevers werknemers op een zijspoor zetten. Dat kunnen ze zich met de huidige krappe arbeidsmarkt en de vergrijzing helemaal niet veroorloven.'
Over de hele carrière kunnen werknemers volgens de AWVN-voorman hetzelfde salaris krijgen. Alleen de opbouw ervan is anders. 'Ik vind het bespreekbaar dat mensen in het spitsuur van hun leven meer salaris krijgen dan nu. Ze hebben met schoolgaande kinderen dan ook meer geld nodig. Als je dat combineert met wat minder loon op latere leeftijd, is de balans weer gevonden. Ook het aantal atv-dagen kan omlaag in ruil voor meer loon of scholingsdagen.'
CPB waarschuwt: loonkosten stijgen 4%, de arbeidsproductiviteit 1%
AWVN wil daarom: demotie, minder atv, energiebesparing en gezond leven in cao
KLM werft piloten onder vrouwen en buitenlanders
01-02-2008
AMSTELVEEN - De KLM gaat piloten in het buitenland werven om een wereldwijd vliegerstekort bij de maatschappij te voorkomen. Voor de bestaande vliegopleidingen worden de capaciteit en werving ook fiks opgevoerd. Het aantal aanmeldingen blijft zorgwekkend achter bij de vraag. De gekrompen luchtmacht, het verdwijnen van de glamour en het Peter Stuyvesantgevoel van het pilotenvak zijn enkele oorzaken van het teruglopen van het vliegeraanbod.
Ype de Haan, operationeel directeur van de KLM, denkt aan onorthodoxe maatregelen. "We moeten vooral ook vrouwen gaan werven en misschien wel in vrouwenbladen gaan adverteren. Onderstrepen dat het absoluut geen mannenberoep mag worden genoemd", zegt hij. Het vliegerstekort begint wereldwijd nijpend te worden. In het Verre Oosten, waar de luchtvaart bijvoorbeeld in China en India meer dan twee keer zo hard groeit als in het Westen, staan nieuwe vliegtuigen aan de grond omdat er onvoldoende piloten zijn. "Om dat hier te voorkomen zijn maatregelen nodig. We richten ons niet alleen meer op de eigen KLM-vliegschool in het Groningse Eelde, waar vandaag over uitbreidingen wordt gesproken", aldus De Haan.
Sollicitanten van andere vliegopleidingen in binnen- en buitenland zijn voortaan ook welkom bij de KLM. Al worden die op de eigen vliegacademie naar KLM-standaard dan nog wel 'blauw' bijgespoten. De Haan: "Aan onze veiligheidseisen zullen we nimmer morrelen. Liever aan de grond dan schuiven met die grenzen om meer vliegers te krijgen."
De uitdijende economische crisis in de Verenigde Staten is een andere reële bedreiging voor de internationale luchtvaart, zeker als die in een recessie zou ontaarden. Het zou de vraag naar piloten juist kunnen verminderen. "De KLM beleeft nu nog steeds een ongekende groei. Nooit eerder was die zo lang achter elkaar zo groot. We hebben in 2007 een recordaantal van 200 nieuwe vliegers binnengehaald. We rekenen voor dit jaar op hetzelfde aantal", vervolgt het hoofd Operations. Hij zegt aansluitend: "Het is niet realistisch te denken dat die omvang van de groei eeuwig standhoudt. Eén ding staat vast: alle vliegtuigen die zijn besteld en worden gebouwd, gaan vliegen. En daarvoor zijn piloten nodig. Om die te krijgen, moeten we wat meer doen."
Het streven van de KLM-leiding om de pensioenleeftijd geleidelijk van 56 naar 60 jaar te verhogen, kan nog steeds geen genade vinden bij de machtige pilotenvakbond VNV. "We zouden dat - om tijdelijk lucht te krijgen - graag snel willen", zegt De Haan. Nog een manier die het vliegertekort tegen zou gaan, is één Europees luchtruim. "Het duurt allemaal wel erg lang. We hebben berekend dat één goed georganiseerd luchtruim zorgt voor 10% minder vervuiling en dus voor 10% minder vliegen. Dat scheelt piloten."
Van probeersel tot miljoenenbedrijf
01-02-2008
Uitzendbureau StudentenWerk is de zolderkamer inmiddels ver voorbij
SUCCESVERHAAL. Ze begonnen in 1999 op een zolderkamer een uitzendbureau voor studenten. Vorig jaar opende StudentenWerk, naast de vijf al bestaande locaties, nieuwe vestigingen in Alkmaar, Arnhem, Den Haag en Tilburg én zagen de drie oprichters hun omzet met 52 procent stijgen tot 38 miljoen euro. De gemiddelde omzet van Nederlandse uitzendbureaus steeg met 8 procent. Wat is het geheim achter dit succes?
”Onze kracht is vooral de vasthoudendheid, persoonlijke benadering en ons personeelsbeleid. En daarnaast is maar één ding heel belangrijk en dat is keihard werken, twee keer zo hard als iemand anders zou doen”, zegt mede-oprichter Bram Bosveld (26).
Die aanpak blijkt te werken, want inmiddels staan 360.000 studenten ingeschreven in de database van StudentenWerk. Ook staat voor volgend jaar de opening van weer vier nieuwe vestigingen op stapel, in Den Bosch, Leiden, Leeuwarden en Maastricht.
“STUDENTENWERK IS een internetbedrijf met een uitzendformule”, vertelt oprichter Rogier Thewessen (31). “Het grootste deel van de procedure gaat via internet. Lijkt een kandidaat geschikt, dan neemt een recruiter contact op en wordt op een van de vestigingen een afspraak gemaakt.” Op die manier hielp StudentenWerk vorig jaar bijna 16.000 studenten aan een baan.
Studentenwerk mag inmiddels Albert Heijn, IKEA, Red Bull en Accenture tot klant rekenen. Ook 2008 moet weer een succesverhaal zijn, StudentenWerk hoopt op een omzetgroei van 60 procent.
Uitzendkracht moet flexibel zijn
In Nederland werken zo'n 250.000 mensen onder een uitzendcontract. Uitzendkrachten hebben minder rechten dan ‘gewone’ werknemers. Vaak is er geen opzegtermijn of een hele korte. Het voordeel daarvan is flexibiliteit.
